Między uchem a algorytmem: sztuczna inteligencja w edukacji muzycznej

Streszczenie w języku polskim

Celem artykułu jest analiza roli sztucznej inteligencji w edukacji muzycznej z perspektywy współczesnych przemian technologicznych i kulturowych. Omówiono w nim ewolucję AI – od algorytmicznej kompozycji po narzędzia generatywne – oraz ich wpływ na praktyki twórcze i kształcenie muzyczne. W tekście przedstawiono wyniki najnowszych badań nad wykorzystaniem AI w nauczaniu muzyki. Dały one wgląd w walory edukacyjne sztucznej inteligencji, do których można zaliczyć m.in.: demokratyzację twórczości, indywidualizację nauczania, rozwijanie kreatywności i motywacji uczniów, integrację nauczania formalnego i nieformalnego. W artykule podkreślono również zagrożenia wynikające z automatyzacji, komercjalizacji i braku emocjonalnego wymiaru muzyki tworzonej przez algorytmy – w tym kwestie etyczne, prawne i społeczne, które wymagają krytycznego namysłu pedagogicznego. W publikacji przyjrzano się także wybranym aplikacjom AI, które można wykorzystać w różnych praktykach muzyczno-edukacyjnych w szkołach powszechnych, muzycznych oraz szkolnictwie wyższym – zarówno od strony uczniów/studentów, jak i nauczycieli. W podsumowaniu wskazano na potrzebę dalszych badań nad wpływem sztucznej inteligencji na proces kształcenia muzycznego, szczególnie w kontekście przygotowania nauczycieli do pracy z nowymi technologiami oraz integracji kompetencji cyfrowych z rozwojem wrażliwości artystycznej. Podkreślono również znaczenie zachowania równowagi między kreatywnością człowieka a automatyzacją procesów twórczych, aby technologia pozostawała środkiem edukacyjnym, a nie jej celem.