Sztuczna inteligencja i zmiana tradycyjnych paradygmatów w psychologii edukacyjnej

Streszczenie w języku polskim

Wprowadzenie: Sztuczna inteligencja (AI, artificial intelligence) to zdolność maszyn do naśladowania takich ludzkich umiejętności, jak rozumowanie, uczenie się, planowanie czy kreatywność. Szybki i dynamiczny rozwój AI wywiera znaczący wpływ na dziedzinę psychologii edukacyjnej.

Cel badań: Celem niniejszej publikacji jest ukazanie, w jaki sposób AI zmienia podejście do procesów poznawczych, motywacji, oceny wyników, personalizacji uczenia się itp., a także przedstawienie wyników najnowszych badań empirycznych, zaproponowanie ram teoretycznych do ponownego przemyślenia ról nauczyciela, ucznia i studenta w cyfrowym środowisku edukacyjnym oraz podkreślenie psychologicznych aspektów edukacji. W artykule zaprezentowano nowy paradygmat „adaptacyjnego systemu uczenia się”, który integruje technologie AI z psychologicznymi zasadami skutecznego uczenia się.

Stan wiedzy: Technologie AI przyczyniają się do zmiany tradycyjnych paradygmatów edukacyjnych. Pojawienie się AI w edukacji niesie ze sobą nowe możliwości i poważne wyzwania. Z psychologicznego punktu widzenia implikacje dotyczą indywidualizacji uczenia się, samoregulacji uczniów, emocjonalnego klimatu uczenia się oraz relacji między uczniem, studentem i nauczycielem. Refleksja etyczna musi koncentrować się na kwestiach przejrzystości algorytmów, prywatności, równości dostępu i odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Aby uniknąć ryzyka dehumanizacji edukacji, należy zachować jej ludzki wymiar, tak aby jednostki były wychowywane i kształcone z poszanowaniem ich pełnej złożoności.

Podsumowanie: AI może stanowić cenne narzędzie, ale jej wykorzystanie musi przebiegać z uwzględnieniem psychologicznych potrzeb uczniów i etycznych zasad procesu edukacyjnego.