W cieniu Maryli Wereszczakówny (Puttkamerowej): Karolina Kowalska – muza Adama Mickiewicza

Streszczenie w języku polskim

Po ukończeniu Uniwersytetu Wileńskiego Adam Mickiewicz wyjechał do Kowna, aby odpracować otrzymane w czasie studiów stypendium rządowe. Samotny młody nauczyciel, który został oderwany od przyjaciół – filomatów, pozbawiony biblioteki uniwersyteckiej i niezbyt lubił swoją pracę – poznał bardzo piękną zamężną kobietę, matkę czwórki dzieci, Karolinę
Kowalską. Jej najstarszy syn Konstanty uczył się u Mickiewicza, a spotkanie nauczyciela z matką ucznia było zrządzeniem losu. Wenus Kowieńska, Kowalska, została opiekunką młodego mężczyzny, a później kochanką nauczyciela syna i poety, którego sława powoli rosła. Karolina była muzą Mickiewicza, dzięki niej powstały wiersze, ballady i poematy, w których tekstach została utrwalona. Karolina była dla Adama naprawdę kochającą i ukochaną kobietą. To ona, a nie Maryla Puttkamerowa, była u boku Mickiewicza do ostatniej chwili podczas jego aresztowania, i po nim, kiedy został zesłany do Rosji. Nie myślała o sławie, honorze, pamięci – po prostu kochała i robiła wszystko, aby ukochana osoba była szczęśliwa. I  rzeczywiście tak było, jak odnotowali w swoich listach przyjaciele filomaci.