Znaczenie zasady proporcjonalności wynikającej z DORA dla interpretacji aktu o sztucznej inteligencji w kontekście systemów ICT opartych na sztucznej inteligencji

Streszczenie w języku polskim

Artykuł ma charakter naukowo-badawczy i koncepcyjny. Dotyczy relacji pomiędzy obowiązkami cyberbezpieczeństwa dotyczącymi systemów sztucznej inteligencji wysokiego ryzyka a regulacjami zarządzania ryzykiem ICT w sektorze finansowym w prawie Unii Europejskiej. Problem badawczy dotyczy interpretacji pojęcia „odpowiednich okoliczności i ryzyka” zawartego w art. 15 ust. 5 aktu o sztucznej inteligencji w sytuacji, gdy systemy AI wysokiego ryzyka funkcjonują jako elementy infrastruktury ICT instytucji finansowych. W artykule przyjęto tezę, że okoliczności te powinny być interpretowane z uwzględnieniem kryteriów proporcjonalności określonych w art. 4 aktu w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego (DORA – Digital Operational Resilience Act). Celem jest wykazanie, że kryteria proporcjonalności ustanowione w DORA mogą stanowić punkt odniesienia przy ocenie adekwatności środków cyberbezpieczeństwa wymaganych na podstawie aktu o sztucznej inteligencji. Teza badawcza stanowi, że w sektorze finansowym kryteria dotyczące wielkości podmiotu, jego ogólnego profilu ryzyka oraz charakteru, skali i złożoności działalności stanowią „odpowiednie okoliczności i ryzyka” w rozumieniu art. 15 ust. 5 aktu o sztucznej inteligencji. Oryginalność pracy polega na wykazaniu systemowej komplementarności pomiędzy regulacją AI, która znajduje zastosowanie bez względu na status podmiotu korzystającego z systemu AI, a sektorowymi ramami odporności operacyjnej ICT. Badanie ma zakres unijny i wnosi wkład do doktrynalnej interpretacji rozwijających się regulacji cyfrowych Unii Europejskiej, a jednocześnie ma znaczenie praktyczne dla organów nadzorczych i instytucji finansowych wdrażających obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa dla systemów AI.